Real

Het deed heel wat stof opwaaien eind december in IT-land toen Real een overnamebod deed op Dolmen. De gemiddelde Dolmenaar reageerde iet of wat verbaasd: gaan die van cowboys van Real ons opkopen of wa? En ik steek het niet onder stoelen of banken: dat was ook mijn eerste reactie.

Ik geef toe: je zal waarschijnlijk iets meer hits vinden als je real + 'slechte papieren' ingeeft op google, dan real + 'goede papieren'. Maar so what? Da's een minder goede reputatie die ze nog altijd met zich meezeulen. Tegenwoordig boeren ze daar bijlage niet slecht volgens mij.
Dolmen heeft ook een reputatie mee te sleuren hoor. Toen ik vrienden vertelde dat ik bij Dolmen ging werken heb ik ook reacties gehoord als 'en daar moet ge een formulier invullen en door 5 chefs laten tekenen voor ge ne bureaustoel krijgt'. Om maar te zeggen dat het beeld dat bij de mensen blijft hangen niet per sé overeen moet stemmen met de huidige gang van zaken.

Ja, maar da zijn toch twee totaal verschillende culturen? Mja, misschien wel. En is dat dan slecht? Misschien kunnen we wel heel wat van de gasten van Real leren, en omgekeerd ook.

En ondertussen zijn we half februari, en doen nog steeds de wildste verhalen en speculaties de ronde (over waar je meer verdient, wie met de dikste auto's rijdt, ...). Het is gewoon wachten op nieuws van hogerhand, da's zowat het enige wat vast staat. En zal dat onrustwekkend nieuws zijn? Bwah, waarschijnlijk niet he: we zullen na april nog altijd met onze bedrijfswagen in de file staan, intikken bij 't binnenkomen, naar den 3111 bellen als onzen account gelockt is en met ons Publikaart naar de Colruyt gaan. Hey, en als dat niet stabiel genoeg is, zeg ik altijd: als je zekerheden wil in je job, moet ge begrafenisondernemer worden.

Ik maak me ondertussen dus niet te veel zorgen. Nee hoor. Behalve dan vorige week donderdag heel even: toen was ik in Kontich in het kantoor van Dolmen. En daar lag aan de receptie een vlag van Dolmen, met een post-it erbij waarop stond 'ter attentie van - de naam van een mevrouw - van Real Software'. Ik ben er vast van overtuigd dat de marketing afdeling of zo van Real het heel vriendelijk gevraagd heeft, of ze voor een of andere beurs onze vlag konden lenen. Maar hoop toch maar stiekem dat onze baas geen stratego op hoog niveau speelt ...

Dolmen Reboot 2008

Vorige vrijdag werd naar jaarlijkse gewoonte voor de zoveelste keer (het is gezegd de hoeveelste, maar het ontsnapt mij) de Dolmen Reboot georganiseerd. Een avond voor alle werknemers van de Dolmen-boîte, met eerst een speech van de hoogsten in rang, daarna een receptie, een walking dinner gevolgd door nog meer drank. Foto's van dit alles zijn te bekijken.

Spontane vragen

Er zijn zo een aantal dingen die een mens zich soms spontaan begint af te vragen. Geen dingen van levensbelang. Gewoon dagdagelijkse dingen waar je normaal gezien niet bij stil staat, maar om een of andere reden doe je dat dan toch, en wil je ook weten hoe dat zit.

Hieronder zo een aantal van die dingen die mij bezig houden:
- hoe lang laat je de telefoon overgaan voor je besluit dat je correspondent niet thuis is? Of voor het 'onbeleefd' wordt?
- waarvoor dienen die rode streepjes op de snelheidsmeter ('de kilometrik') bij ne Golf?
- tot wanneer wens je iemand gelukkig nieuwjaar?
- hebben de wetenschappers en onderzoekers nu al een alternative engeriebron, en moet ze die geheim houden om de wereldeconomie in stand te houden? Of hebben ze echt nog niks bedacht?
- als een computer 50 jaar geleden de grootte had van een woonkamer, en nu duizende keren krachtiger is en in je binnezak past: hoe ziet een computer er binnen 10 jaar dan uit?
- bestaat er echt zoiets als een EMP? Je weet wel: zo'n elektromagnetische puls gelijk in de films die alle elektronica buiten werking stelt.
- waarom heb ik nog nooit een nummerplaat gezien met de lettercombinatie 'RPG'?
- als ik ne mail stuur naar iemad met in de tekst woorden gelijk 'bom', 'wraak' en 'aanslag'. Zou dat dan echt ergens gefilterd en uitgezocht worden of er iets aan de hand is?

Truffels

Soms zit het gewoon niet mee. En ik wil hier zeker niet klagen, verre van. Ik heb alle reden om gelukkig te zijn. Maar er zijn soms van die kleine dingen.
Bijvoorbeeld: of we geen chocolade truffels willen kopen voor een goed doel. Tuurlijk: een doosje truffels gaat er altijd wel in. Moet je mij geen twee keer vragen. En als het dan nog voor een goed doel is. Win-win situatie. Met zo van die lekkere chocolade schilfers rondom. Mjummie.

Het leuke van zo'n goede-doel verkopen is dat je die dingen besteld en betaald. En er dan eigenlijk niet verder over nadenkt (nuja, ikke toch ni, maar dat kan aan mij liggen). Maar op die manier wordt het ook nog eens een verrassing ook als de bestelling voor je neus geploeft wordt.

Ik dus blij verbaasd toen ik bij ons in de snoep-schuif (jaja, wij hebben een snoepschuif. Jij niet dan?) het doosje truffels ontdekte. Doosje open ... blijdschap weg. Niks te lekkere chocolade schilfers rond mijn truffels. Wel van die cacao-poeder-hoopjes. Je weet wel, de binnenkant is hetzelfde, alleen zitten er geen mjummie-choco-schilfers omheen, maar wel ordinaire cacao-poeder. Ik heb niks tegen cacao poeder, zolang het op de juiste plaats gebruikt wordt (bovenop tiramisu, warme choco, ...). Maar niet rond truffels alstublief.
En ook geen hagelslag, want die truffels heb ik ook wel eens gezien: truffels met van die chocolade korreltjes d'errond.
Rond de lekkerste truffels zitten chocolade schilfers. Punt uit.
Maar goed dat het voor een goed doel was ...

Vriendin of vrouw

Grote broer

Een hele tijd geleden ben ik peter mogen worden van Jorre.
Jorre is ondertussen een guitige peuter van bijna 2 jaar, zot van alles wat je bal kan noemen en verlekkerd op choco van 't Boerinneke.
Maar wat nog veel belangrijker is: hij is gisteren grote broer geworden. Het is een meisje geworden. Ze heet Yana (heeft Jorre me zelf verteld) en 't is een schoontje.
Grote broer: proficiat he man!
Ook aan de mama en de papa natuurlijk he. Maar die zijn al eens mama en papa geworden. Grote broer wordt je maar één keer (tenzij je later nog eens heel grote broer wordt natuurlijk).

Wat mij enigszins wel verbaasde, is dat ons Nele nogal rap richting Yana wees en 'pakke pakke' zei. Ik was al blij dat ze niet 'Nele ook' zei. Maak zo'n kind om te beginnen al maar eens wijs dat als ze dat nu wil, dat dat er ten vroegste binnen 9 maand kan zijn. Als die bengels 'nu' iets willen, moet je niet afkomen met verhaaltjes over 'groeien in de buik van mama' hoor.

Niet dat ze geen broertje of zusje mag verwachten. Zeker wel. Alleen nu nog niet: we zitten momenteel nog met een slaapkamer-tekort (aan ons 1e verdiep wordt naarstig gewerkt). Morgen ne keer controleren of solden ook geldt op plafonds en klik-laminaat. Dan nog binnendeuren installeren, een kleurtje tegen de muren, en hoplaké: ons huis wordt dubbel zo groot! Wie gaat dat allemaal kuisen ...

1 jan 2008

En ondertussen zijn we met z'n allen in 2008 beland. Ligt het weer eens aan mij of vliegt die tijd hier tegenwoordig voorbij gelijk Walter Grootaers op de ring van Lier?

En jeugdige lezertjes: het klopt wat ze zeggen hoor. Des te ouder je wordt, des te sneller de tijd voorbij lijkt te gaan. Hoe komt da? Mja, ne mens studeert af en gaat werken, wil op eigen benen staan, gaat samenwonen, bouwt een huisje, koopt kindjes ... Dat brengt met zich mee dat je zelf je was en plas mag doen, kokeneeteke spelen, werken van 's morgens vroeg tot 's avonds laat, 's nachts uit bed moet omdat dochter-lief tutje kwijt is, ... Ik wil maar zeggen: je hebt een ietsiepitsie meer dingetjes aan je hoofd dan toen je pakweg 20 was.

Dàt waren tijden. Toen diende de kerstvakantie om te blokken. Op oudejaar gingen we op café en 's anderendaags bleven we gewoon in onze nest liggen tot het tijd was om bij de moe nieuwjaar te gaan wensen.

Kerel? Zo melancholisch?
Welja, een beetje wel. Maar dat heeft alles met die 1e jan te maken. Da's zon nutteloze dag. Volgens mij voelt niemand zich goed vandaag: gisteren te veel gegeten, te laat opgebleven, vanmorgen te vroeg uit bed, er valt niks te doen.
Komt daar nog bij da'k daarnet samen met ons Nele een petit-gervaiske gegeten heb, en da't mij ni goe bekomen is ...

Maar hey: laat dit de start van 't nieuwe jaar niet verbrodden (onvergankelijk werkwoord; verbrodde, heeft verbrod , verknoeien). Straks een flink uiltje knappen, vanavond op tijd bedje in, en morgen begint het nieuwe jaar pas echt!

Tanken

Een paar weken geleden waren we op vakantie in Koksijde. Kwamen we daar toch niet op het idee om te gaan winkelen in Oostende. Goed plan! Ohja, maar eerst nog eventjes tanken. 'Geen probleem schat', zeg ik: 'in het handschoenkastje ligt een kaart met daarop alle tankstations van Esso'. Zo gezegd zo gedaan, mijn vriendin navigeert ons probleemloos kaartlezenderwijze tot bij het dichtst bij zijnde Esso tankstation.

Potjandorie: gesloten wegens sanering (die regering met haar dwaze mileu-actiepunten altijd). Ondertussen vertelt de boordcomputer dat we nog zo'n 30 km kunnen rijden ... en passeren we bordjes 'Oostende 28'. O-o-o, deze daguitstap belooft een onverwacht spannende wending te krijgen.
'Kerel, kan je niet tanken bij het eerste tankstation dat je tegenkomt?', hoor ik jullie denken. Ewel: neen. En wel om verschillende redenen:
- als ik nog 30 km kan rijden (boordcomputers liegen niet) en ik er maar 28 moet afleggen, dan is er geen enkele reden om eerder te tanken
- als man kan je soms moeilijk toegeven dat je vriendin gelijk had, en dat je al veel eerder had moeten tanken
- het is een bedrijfswagen, met een Esso tankkaart, dus per definitie tank je enkel bij Esso
- ik heb altijd al proefondervindelijk willen weten of er op de boordcomputer nog iets komt na '10 km' bij 'afstand tot volgende tankbeurt'

En ik weet het nog steeds niet, maar ik vermoed van niet.
Er is 53,33 liter diesel in de tank gegaan. Een persoonlijk record.
Voorlopig althans, want volgens de specificaties van een VW Golf V past er echt wel 55 liter in de tank.

Onze shopping-uitstap is verder goed verlopen, dank u voor het vragen.

Blauw

Ik weet niet wie op het idee gekomen is, maar blauwe ballen of verlichting in een kerstboom trekt op niks! Een kerstboom hoort versiert te zijn met slingers, ballen, pieken, bellen, ... het maakt mij al ni uit. Als het maar fatsoenlijke kleuren zijn: goud, zilver, rood. Hang er voor mijn part een witte strik in. Maar alstublief geen blauwe led-lampkes.

Ah, en nog iets: als je je voortuintje een gezellig kerst-sfeertje wil aanmeten. Doe dat met mate. 's Morgens op weg naar 't werk passeer ik voortuinen waar de organisatie van de Sinksefoor stillekes van zou worden. Ik denk dat ze in Doel potverdekke de reactor in't rood laten gaan om dat allemaal van ellentrik te voorzien.

Pas op, ik weet een aangenaam kerst-sfeertje wel te appreciëren, daar niet van. Neem bijvoorbeeld de Jodenstraat in Herenthout. Perfect.
Of onze persoonlijke kerstboom in onze living: subtiel een rood kerstballetje hier en daar, een pluche sneeuwman om een beetje contrast te creëren en kleine zachtjes dimmend-en-dan-weer-oplichtende lampkes erin. Niet al te opvallend, rustgevend, en toch op en top kerst. Verder een paar kerst-attributen her en der in de woonkamer en keuken. Ik moet het ze nageven: mijn vriendin heeft dat goed gedaan bij ons. Merci schat.

Sinteklaas en Zwate piet

Donderdagavond 6 december: om uiteenlopende redenen die hier niets ter zake doen (alé kom, voor de geïnteresseerden: papa moest werken op 6 dec en toen hij 's morgens vertrok sliep dochter lief nog en de dag voordien was de Sint al geweest bij Bommi & Bompi en zaterdag zou de sint komen bij Oma & Opa én tante Els), kwam de goede Sint bij ons dus pas 6 december 's avonds.
Terwijl ik met onze kleine spruit al haar badspeeltjes nog eens overliep (kikker kwak kwak, eendje ook kwak kwak, vis blub blub, krokodil ... euhm ... wat kan ik zeggen, 't is een roze krokodil van hooguit 5 cm, als je d'erop duwt komt er water uit, niet bepaald real-life dus. Ze zal zich zeker niet afvragen waarom die gigantisch groene krokodil in de Zoo van Antwerpen tijdens de schoolreis van het 3e jaar lager onderwijs een ander geluid maakt dan die inimini roze krokodil in haar badje toen ze anderhalf was. Maar we dwalen af) ... dus toen ik ons Nele in bad stopte, zette mijn vriendin enthousiast de kadootjes van de Sint voor ons Nele klaar.
En wat had de Sint zoal gebracht? Een heuse stofzuiger, een Bumba knuffel (graag gedaan Gert Verhulst) en tekenboeken. Ahja en mandarijntjes en van die letterkoekjes (in Stekene heet dat trouwens 'niknakskes') natuurlijk.

Over die niknakskes wil trouwens nog iets kwijt. Ik weet ni wie de fabrikant is van die koekskes, maar ik weet wel dat er een maffieuze handel moet bestaan in R-niknakskes. Wij hadden één kilo van dat spul gekocht. En wilden graag voor 'Sinterklaas en zwarte Piet' uitleggen in letterkoekjes. Maar geen enkele 'R' in de verpakking makker!